Η ΚΟΕ για τις επερχόμενες εκλογές

Τοποθέτηση της ΚΟΕ - 28/3/2012 
Οι εκλογές άργησαν κι ας πέρασαν μόνο  δυόμισι χρόνια από τις εκλογές του 2009. Η προσφυγή στη λαϊκή ψήφο ήταν το ελάχιστο όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που αναδείχτηκε τον Οκτώβρη του 2009 εφάρμοζε μια πολιτική στον αντίποδα αυτών που έλεγε προεκλογικά, με την αστεία πρόφαση ότι τάχα δεν γνώριζε την οικονομική κατάσταση. Ήταν το ελάχιστο όταν εκείνη η κυβέρνηση έφερε στη χώρα το ΔΝΤ και τελικά παρέδωσε την εξουσία στην Τρόικα χωρίς ποτέ να ρωτηθεί ο λαός. Όταν πριν λίγους μήνες παρέδωσε πραξικοπηματικά σε μια κυβέρνηση που υπέδειξε η Μέρκελ, κυβέρνηση που ποτέ κανείς δεν ψήφισε. Ήταν το ελάχιστο όταν τα κόμματα της κυβέρνησης Παπαδήμου υπέγραφαν πριν λίγες εβδομάδες μια δανειακή σύμβαση που δένει χειροπόδαρα το λαό και τη χώρα για δεκαετίες χωρίς πάλι να ρωτηθεί ο λαός και ενώ διαφωνεί με αυτήν ακόμη και η στενή κομματική βάση που στήριξε τα κόμματα αυτά στις εκλογές του 2009.

Ο λαός έστω και τυπικά έπρεπε να έχει ερωτηθεί καιρό τώρα, και όχι σε μια και σε δυο περιπτώσεις μόνο. Αλλά το καθεστώς της νέας κατοχής, χούντας και κοινωνικής εξόντωσης που έχει επιβληθεί δεν καταλαβαίνει από τέτοιες «ευαισθησίες» και λεπτομέρειες. Έχουν φτάσει στο σημείο οι εκπρόσωποι του νέου γερμανοκρατούμενου Ράιχ της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απαιτούν εγγυήσεις ότι αυτοί που θα βγουν από τις επόμενες εκλογές θα εφαρμόσουν την κατάπτυστη νεοαποικιακή δανειακή σύμβαση. Και δεν θα είχαν κανένα «ηθικό» δίλημμα όσοι κινούν τα νήματα της κυβέρνησης Παπαδήμου να εξαντλήσουν ακόμη και την τετραετία του ΠΑΣΟΚ... Αν πάνε σε εκλογές τώρα είναι από τα δικά τους αδιέξοδα και τις αντιθέσεις του μνημονιακού συνασπισμού κι όχι γιατί τους έπιασε ο πόνος να ρωτηθεί ο λαός.

Ωστόσο, δεν πρέπει να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για το πώς και με τι στόχο πάνε τελικά σε εκλογές. Θα πάνε σε εκλογές προσπαθώντας με κάθε τρόπο να περιορίσουν το εκλογικό μέγεθος των πολιτικών δυνάμεων που κινούνται εκτός και ενάντια στο μνημονιακό καθεστώς.  Θα πάνε θέτοντας στο λαό τρομοκρατικά ψευδοδιλλήματα και νέα φόβητρα. Θα πάνε πυροβολώντας όλοι μαζί εν χορώ την Αριστερά που …μάλλον αυτή φταίει για τη σημερινή κατάσταση. Θα πάνε τρομοκρατώντας το λαό και σφίγγοντας κι άλλο τα λουριά της σιδερόφρακτης «δημοκρατίας». Θα πάνε με μοναδικό στόχο να εξασφαλίσουν ότι η νέα Βουλή θα ελέγχεται πάλι απόλυτα από αυτούς, έστω με μια Αριστερά που ίσως έχει πρόσκαιρα ενισχυθεί εκλογικά, προκειμένου να φέρουν και να επιβάλλουν ακόμη χειρότερες πολιτικές.

Η ΚΟΕ από νωρίς έχει επισημάνει, και αυτό καθοδηγεί τη δράση της, πως η ανατροπή του σημερινού καθεστώτος, η διέξοδος για το λαό και τη χώρα από το σημερινό εφιάλτη, θα είναι έργο του ίδιου του λαού, θα έρθει από τον ξεσηκωμό του λαού. Δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες πως μπορεί να υπάρξει μεταπολίτευση του λαού και απαλλαγή από το σημερινό καθεστώς μέσα από τις γνωστές κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Ακόμη και μια αντιμνημονιακή κυβέρνηση λίγα θα μπορούσε να κάνει χωρίς την ενεργό στήριξη και συμμετοχή του μαζικού λαϊκού κινήματος.

Παρ’ όλα αυτά, το πεδίο των εκλογών στις παρούσες συνθήκες  είναι ένα πεδίο που ένα μεγάλο μέρος της εκρηκτικής λαϊκής δυσαρέσκειας θα αναζητήσει θετική έκφραση. Όχι μόνο αυτό, μα σαν αποτέλεσμα της πλήρους απονομιμοποίησης του υπόλογου πολιτικού συστήματος και των εκφραστών του, οι εκλογές μπορούσαν ίσα-ίσα να αποτελέσουν αρένα όπου θα στριμωχνόταν πραγματικά ο μνημονιακός πολιτικός κόσμος. Μπορούσαν να δώσουν τη δυνατότητα έκφρασης της λαϊκής οργής στην κατεύθυνση συνολικής ανατροπής του πολιτικού σκηνικού υπέρ των δυνάμεων που κινήθηκαν εκτός και ενάντια στην τροϊκανή πολιτική τα προηγούμενα δύο χρόνια. Υπήρχε η δυνατότητα και ανάγκη τα εκατομμύρια του κόσμου που κινητοποιήθηκαν αυτά τα χρόνια, που γέμισαν τις πλατείες το περασμένο καλοκαίρι, που πλημμύρισαν την Αθήνα και τις περισσότερες πόλεις όπως στις μεγάλες 24ωρες και 48ωρες απεργίες και στις διαδηλώσεις της 12ης Φλεβάρη, που μετέτρεψαν σε διαδηλώσεις αντίστασης τις παρελάσεις, να εκφραστούν ενιαία στις επικείμενες εκλογές μέσα από ένα πλατύ μετωπικό ψηφοδέλτιο; Υπήρχε η δυνατότητα για μια ενιαία εκλογική - άρα και πολύ ισχυρότερη και αποτελεσματική - έκφραση όλου αυτού του δυναμικού, αντί για την εκλογική διασπορά, την εξατομίκευση, την απογοήτευση από την αναποτελεσματικότητα, το χάρισμα σε εκλογικούς συνδυασμούς - αναχώματα; Η δυνατότητα αυτή υπήρχε και αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς! Η δυνατότητα αυτή ακυρώνεται από τον τρόπο που κινήθηκε το μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς μέχρι σήμερα.

Η ΚΟΕ όλο αυτό το διάστημα κινήθηκε στη λογική ότι είναι αναγκαίο ένα παλλαϊκό, ενωτικό, πλατύ κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο. Το στόχο και τη λογική αυτή μπροστά στις εκλογές θα υπηρετούσε καλύτερα ένα πλατύ, ενιαίο μετωπικό ψηφοδέλτιο όλης της Αριστεράς και όλων των δυνάμεων που υπερασπίζονται τη δημοκρατία, την ανεξαρτησία, τη λαϊκή και εθνική κυριαρχία. Θα τον υπηρετούσε ένα μετωπικό ψηφοδέλτιο που θα αναδείκνυε όσο είναι δυνατό αγωνιστές, συνδικαλιστές, άνεργους, απλούς ανθρώπους που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή στις πλατείες, στις λαϊκές συνελεύσεις, στις επιτροπές για το χαράτσι, στα διόδια, στην Κερατέα κλπ, που θα αναδείκνυε στις γραμμές του τον ριζοσπαστισμό που εκδηλώθηκε τα τελευταία δύο χρόνια στην ελληνική κοινωνία. Μια τέτοια πλατιά, εκλογική συμμαχία χρωματισμένη με το λαϊκό ριζοσπαστισμό θα έδειχνε από μόνη της έμπρακτα στο λαό ότι τα διάφορα κόμματα που θα συμμετείχαν βάζουν πάνω από τις ιδιαίτερες μικροπολιτικές τους βλέψεις την άμεση, αδήριτη ανάγκη μιας άλλης πορείας του τόπου, και αυτό θα αποκαθιστούσε σε μεγάλο βαθμό τη χαμένη αξιοπιστία τους. Αν αληθινά αναλάμβαναν την ευθύνη για μιαν άλλη πορεία του τόπου με ότι ρήξεις, συγκρούσεις και χτυπήματα θα σήμαινε αυτό από την πλευρά του συστήματος, είναι βέβαιο πως ο λαός θα στρεφόταν μαζικά προς τα εκεί.

Αλλά ο λαός δυσπιστεί και σε μεγάλο βαθμό πιστεύει, και σε μεγάλο βαθμό δεν λαθεύει, πως η υπαρκτή Αριστερά αποφεύγει και αυτή να αναλάβει αυτή την ευθύνη. Επιμένει να κινείται με κύρια έγνοια μια κάποια αύξηση των εκλογικών της ποσοστών χωρίς να της περνά από το μυαλό της να διεκδικήσει σήμερα αυτό που μας ανήκει και που για πρώτη φορά είναι αληθινά εφικτό. Η μη αξιοποίηση της διαθεσιμότητας του Μίκη Θεοδωράκη που δηλώθηκε το προηγούμενο διάστημα για τη μέγιστη δυνατή συσπείρωση δυνάμεων, σχετίζεται με αυτή την επίμονη άρνηση της υπαρκτής Αριστεράς να ξεκόψει από την μικροπολιτική και το σεχταρισμό. Οι ευθύνες βέβαια δεν κατανέμονται εξίσου σε όλους. Ακόμη και ο τρόπος που φαίνεται ότι κινείται η Αριστερά στο επίπεδο του αντιπολιτευτικού λόγου σημαίνει ότι δεν κάνει μια άλλη επιλογή έξω από τα καθιερωμένα. Ενώ στις σημερινές έκτακτες συνθήκες δίπλα στην αμφισβήτηση και απόρριψη του συνόλου του σημερινού πολιτικού συστήματος και του καθεστώτος της τρόικας απαιτείται πολιτικός λόγος άμεσου εναλλακτικού προγράμματος, πολιτικός λόγος που διεκδικεί εδώ και τώρα εναλλακτική διακυβέρνηση ακύρωσης των μνημονίων, ανακούφισης του λαού και διεξόδου για τη χώρα, η Αριστερά επιμένει να πολιτεύεται με έναν αντιπολιτευτικό λόγο κόμματος διαμαρτυρίας που θέλει να παραμείνει αντιπολίτευση. Ούτε σε αυτό πείθει ότι έχει άμεση, ρεαλιστική πρόταση. Και έτσι μπορεί καλύτερα και κάνει τη δουλειά της η μνημονιακή προπαγάνδα για έλλειψη πρότασης από την Αριστερά.

Η ΚΟΕ θα επιμείνει στο όποιο διάστημα απομένει μέχρι τις εκλογές στην ίδια, ενωτική, πλατιά κατεύθυνση και αναζήτηση δυνατοτήτων για ένα πλατύ μετωπικό ψηφοδέλτιο, κάνοντας για αυτό ότι περνά από το χέρι της. Εάν αυτό δεν γίνει κατορθωτό ως τις επικείμενες εκλογές θα επιλέξει την στάση εκείνη που θα υπηρετεί καλύτερα το γενικό στόχο για ένα παλλαϊκό μέτωπο, που θα δίνει περισσότερες δυνατότητες να φτάσουν στο λαό οι ιδέες και η πολιτική πρόταση της ΚΟΕ για την πολιτική, οικονομική και κοινωνική διέξοδο της χώρας. Θα επιλέξει τη στάση εκείνη που βρίσκεται πιο κοντά στην ανάγκη της πλατιάς, μετωπικής έκφρασης του λαϊκού ριζοσπαστισμού που συνεχίζει να εκδηλώνεται και να πρωτοστατεί με διάφορες ευκαιρίες, πιο κοντά στην ανάγκη της ενότητας της Αριστεράς με το μαχόμενο λαϊκό κίνημα.

Όχι νέα σκλαβιά!

 

Δελτίο Τύπου ΚΟΕ - 25/03/2012 

Με πρωτοφανή αστυνομοκρατία, προληπτικές συλλήψεις και χημικά επιχείρησαν αλλά δεν κατάφεραν να πνίξουν τη φωνή για Ανεξαρτησία και Δημοκρατία που ακούστηκε και πάλι δυνατά σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο και δεκάδες ακόμα πόλεις. Και σήμερα ο ξεσηκωμός του 1821 τιμήθηκε με την καταδίκη και το στιγματισμό όσων στηρίζουν τη σύγχρονη σκλαβιά. Ο λαός δεν θέλει να ζήσει σαν δούλος της τρόικας όχι για 400 χρόνια αλλά ούτε για 400 ώρες ακόμα. Για αυτό, μπορεί ο αγώνας να είναι δύσκολος, οι μορφές που θα πάρει και οι στιγμές που θα εκδηλωθεί απρόβλεπτες, αλλά τελικά το ειδικό καθεστώς που έχει εγκατασταθεί στη χώρα θα ανατραπεί.

Η φωνή για Ανεξαρτησία δεν πνίγεται

 

Δελτίο Τύπου ΚΟΕ - 24/03/2012 

Σε κατοχικό σκηνικό η σημερινή παρωδία μαθητικής παρέλασης στο κέντρο της Αθήνας. Η απίστευτη αστυνομοκρατία δείχνει το φόβο τους. Οι μαθητές και ο λαός τους γύρισαν την πλάτη. Ο πρωθυπουργός της τρόικας βεβήλωσε την επέτειο της Επανάστασης, δηλώνοντας ότι βαδίζει στο δρόμο των αγωνιστών του 1821! Τρίζουν τα κόκαλα όσων ξεσηκώθηκαν και πολέμησαν την «ιερά συμμαχία» και το ραγιαδισμό, με τη δήλωση του εκλεκτού της νέας «ιεράς συμμαχίας» των ΔΝΤ και ΕΕ και κήρυκα του νεοραγιαδισμού. Δεκάδες προσαγωγές πολιτών μόνο και μόνο γιατί βρέθηκαν στο κέντρο της Αθήνας. Άλλοι απειλήθηκαν με σύλληψη, για να τραβηχτούν τελικά μέσα από τα χέρια των ΜΑΤ, επειδή σήκωσαν μια ελληνική σημαία που έγραφε «Δεν πωλείται». Φαίνεται ότι στην Ελλάδα του Παπαδήμου, του Βενιζέλου και του Σαμαρά, είναι έγκλημα να αντιστέκεσαι στο ξεπούλημα της χώρας. Ότι και να κάνουν δεν μπορούν να καταπνίξουν τη λαϊκή οργή. Ας το πάρουν επιτέλους απόφαση: Η φωνή για Ανεξαρτησία και Δημοκρατία θα ακούγεται όπου συγκεντρώνεται κόσμος. Μόνο φυλακισμένοι πίσω από κάγκελα και διμοιρίες θα νιώθουν ήσυχοι οι θλιβεροί εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος της τρόικας. Στις παρελάσεις της 25ης Μαρτίου στις γειτονιές της Αθήνας και σε όλες τις πόλεις, ο ξεσηκωμός του 1821 για την Ανεξαρτησία θα τιμηθεί και πάλι με τον τρόπο που σήμερα πρέπει: Με την καταδίκη και το στιγματισμό όσων στηρίζουν τη σύγχρονη σκλαβιά.

Ολοκληρώθηκε το τρίτο συνέδριο της ΚΟΕ

                                                                                                                 Δελτίο Τύπου ΚΟΕ - 20/03/2012

Ολοκληρώθηκαν το βράδυ της Κυριακής οι εργασίες του 3ου Συνεδρίου της ΚΟΕ. Το Συνέδριο άρχισε το απόγευμα της Παρασκευής, 16 Μαρτίου, με χαιρετισμούς δεκάδων κομμάτων, οργανώσεων και αγωνιστών από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο. Το τριήμερο συνέδριο επιβεβαίωσε τον πλούτο που ανέδειξε η προσυνεδριακή διαδικασία. Μίλησαν περισσότεροι από 130 σύνεδροι σε μια διαδικασία, η οποία απέδειξε ότι η πρόσφατη κρίση στην ΚΟΕ ξεπερνιέται με τον πλέον πολιτικό τρόπο, εξοπλίζοντας τα μέλη της οργάνωσης με συμπεράσματα, γνώση και περισσότερο πείσμα σε μια όλο και πιο απαιτητική περίοδο. Το 3o Συνέδριο δεν ήταν μόνο το πιο μαζικό και δημοκρατικό της οργάνωσης αλλά κυρίως ήταν μια αναγεννητική για την ΚΟΕ διαδικασία που μόνο τυπική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

Με μεγάλη πλειοψηφία υπερψηφίστηκαν ο απολογισμός, οι θέσεις και οι κατευθύνσεις της ΚΟΕ. Ψηφίστηκαν ακόμα μια σειρά ειδικές αποφάσεις, οι οποίες -μεταξύ άλλων- αφορούν τη γραμμή της ΚΟΕ για ένα παλλαϊκό μέτωπο ανατροπής του πολιτικού συστήματος, την πολιτική συμμαχιών, την εκλογική τακτική και τα άμεσα καθήκοντα που θέτει στην ΚΟΕ η ανάγκη του λαϊκού ξεσηκωμού, ενώ εξελέγη και το νέο Καθοδηγητικό Όργανο της οργάνωσης.

Το στοίχημα που είχε τεθεί για ένα «συνέδριο των μελών» κερδήθηκε. Το 3ο Συνέδριο αποτελεί μια ουσιαστική πολιτική παρακαταθήκη για την ΚΟΕ, η οποία καλείται να ανταποκριθεί στο όλο και πιο ασφυκτικό πλαίσιο που διαμορφώνεται, υπηρετώντας το λαό και συμβάλλοντας στις αντιστάσεις και στο μαζικό λαϊκό κίνημα για την ανατροπή του ειδικού καθεστώτος και την πολιτική, οικονομική, κοινωνική διέξοδο της χώρας. Με το χτίσιμο μιας ΚΟΕ περισσότερο μαζικής, συγκροτημένης και πολιτικοποιημένης, μιας συλλογικότητας αγωνιζόμενων ανθρώπων με κατεύθυνση και στόχο τον κομμουνισμό, ο οποίος δεν επαναπαύεται στα «καθιερωμένα» και τα «γνωστά», αλλά αναμετριέται καθημερινά με την πραγματικότητα.

Προσχέδιο Θέσεων για τις εξελίξεις στην Ελλάδα και τον κόσμο

http://www.koel.gr/images/stories/3o_synedrio/3o_synedrio_koe_pro_8eseon.pdf

Για το 3ο Συνέδριο της ΚΟΕ

Δελτίο Τύπου ΚΟΕ - 1/03/2012

Σε μια περίοδο που το ειδικό καθεστώς το οποίο έχει επιβληθεί στη χώρα από την τρόικα και τους ντόπιους συνεργάτες της προσπαθεί να εξαφανίσει κάθε ίχνος Δημοκρατίας και Ανεξαρτησίας και απειλεί την επιβίωση και την αξιοπρέπεια, αλλά και σε μια περίοδο που το πολιτικό σύστημα είναι σε βαθιά κρίση και ο λαός αναζητά λύσεις έξω από αυτό κάνοντας βήματα δικής του οργάνωσης και αγώνα, διεξάγεται το 3ο Συνέδριο της ΚΟΕ.

Βασικός στόχος του 3ου Συνεδρίου είναι να ανταποκριθεί η οργάνωση σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες συμβάλλοντας στην ανατροπή του καθεστώτος και στο γκρέμισμα του άθλιου πολιτικού συστήματος, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την πολιτική, οικονομική, κοινωνική διέξοδο της χώρας.

Τα θέματα που εξετάζει το 3ο Συνέδριο είναι: α) ο απολογισμός της ΚΟΕ από το προηγούμενο συνέδριο, τον Ιούνιο του 2007, μέχρι σήμερα, β) οι θέσεις της οργάνωσης για την πολιτική κατάσταση και τις εξελίξεις στην Ελλάδα και διεθνώς, και γ) οι κατευθύνσεις της ΚΟΕ για την επόμενο περίοδο.

Η προσυνεδριακή συζήτηση διεξάγεται ήδη τις τελευταίες εβδομάδες στο εσωτερικό της οργάνωσης. Προσχέδια για τις πολιτικές θέσεις που συζητιούνται εν όψει του συνεδρίου έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της ΚΟΕ.

Οι εργασίες του 3ου Συνεδρίου της ΚΟΕ θα πραγματοποιηθούν στις 16, 17 και 18 Μαρτίου στην Αθήνα.

Γιάννενα: Ο λαός μίλησε ξανά

Ανακοίνωση της ΚΟΕ Ιωαννίνων - 21/2/2012

Χαιρετίζουμε τη μεγαλειώδη κινητοποίηση του Γιαννιώτικου λαού ανήμερα του εορτασμού για την απελευθέρωση της πόλης από τον Τούρκικο ζυγό. Όσο και αν προσπάθησαν οι ντόπιοι πολιτικοί υπάλληλοι της τρόικας να τρομοκρατήσουν και να καταστείλουν το λαϊκό κίνημα δεν τα κατάφεραν.

Μετά τον ξεσηκωμό της 28ης Οκτωβρίου οι δυνάμεις του συστήματος ήταν προετοιμασμένες. Εδώ και μέρες υπήρχε καλλιέργεια κλίματος τρομοκρατίας μετατρέποντας τα Γιάννενα σε αστυνομοκρατούμενη πόλη. Από νωρίς το πρωί ξεκίνησαν το έργο τους οι -μεταφερόμενες από άλλες πόλεις- κατοχικές δυνάμεις καταστολής. Πριν ακόμα ξεκινήσει η παρέλαση και ενώ το μπλοκ των εργαζομένων της -υπό ξεπούλημα- Δωδώνης αποπειράθηκε να προχωρήσει σε πιο κεντρικό σημείο δέχθηκε βάναυση και αναίτια επίθεση.

Οι επιθέσεις συνεχίστηκαν με τους σύγχρονους πραιτοριανούς να χτυπούν διαδηλωτές περικυκλώνοντας την προσυγκέντρωση χωρίς να αφήνουν κανέναν να περάσει. Μετά από συμπλοκές και ενώ τελείωνε η παρέλαση ένα κομμάτι διαδηλωτών κατάφερε να φτάσει κοντά στην εξέδρα των «επισήμων», συνδέθηκε με το διαμαρτυρόμενο λαό, έσπασε τον κλοιό των αστυνομικών δυνάμεων και έμεινε για ώρα στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης φωνάζοντας συνθήματα. Οι εργαζόμενοι της Δωδώνης μέσα σε πλήθος χειροκροτημάτων μοίρασαν το γάλα τους στους παρευρισκομένους, οι «επίσημοι» φυγαδεύτηκαν και το πλήθος κατέλαβε τις θέσεις τους στις εξέδρες. Ακολούθησε πορεία μέχρι την αστυνομική διεύθυνση από όπου αφέθηκαν ελεύθεροι οι πέντε προσαχθέντες της κινητοποίησης.

Μετά από τα απανωτά πραξικοπήματα και τις αντιδημοκρατικές εκτροπές δυναμώνει η λαϊκή κατακραυγή και γίνεται φανερό ότι φοβούνται. Η τρόικα και η διορισμένη κυβέρνησή της γνωρίζουν ότι είναι πλήρως απονομιμοποιημένες. Είναι τέτοια η στοχοποίηση του σάπιου πολιτικού συστήματος που δεν τόλμησε να δώσει το παρόν στην πόλη του ανήμερα της παρέλασης ο διακοσμητικός Πρόεδρος της «Δημοκρατίας». Ο λαός δεν τρομοκρατείται και δεν πρόκειται να υποχωρήσει. Μία μόνο λύση υπάρχει. Γενικευμένος ξεσηκωμός για να φύγουν όλοι, για να γκρεμιστεί το ειδικό καθεστώς, για μια άλλη πορεία της χώρας, για μια γνήσια μεταπολίτευση του λαού.

• 
  

Συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στην κατοχή, την τυραννία και την χούντα

Ανακοίνωση της ΚΟΕ - 14/2/2012

• Ο αγώνας ενάντια στο κατοχικό καθεστώς συνεχίζεται

• Να τελειώνουμε με τους δοτούς και τους διαπλεκόμενους

• Να φύγουν όλοι – Εμπρός για τη Μεταπολίτευση του Λαού

 • Δημοκρατία, Ανεξαρτησία,
  παραγωγική ανασυγκρότηση, χειραφέτηση

1. Η ΚΟΕ χαιρετίζει τις εκατοντάδες χιλιάδες λαού που διαδήλωσαν την Κυριακή σε όλη την Ελλάδα, διατρανώνοντας την αντίθεσή τους στα νέα δεσμά που θέλει να επιβάλλει το τροϊκανό καθεστώς. Χαιρετίζει το αγωνιστικό φρόνημα που έχει φουντώσει μέσα στο λαό ενάντια στην κατοχή, την τυραννία και τη χούντα που επιβάλλεται, και ιδιαίτερα ενάντια στην κοινωνική εξόντωσή του. Χαιρετίζει τις εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου που στο κέντρο της Αθήνας δεν κάμφθηκαν από τις ανελέητες επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής, και με επιμονή και σταθερότητα κατευθύνονταν και παρέμεναν στο χώρο του Συντάγματος. Η φλόγα στις ψυχές έχει ανάψει, και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα για το κατοχικό καθεστώς.

2. Η ΚΟΕ καταγγέλλει την ενορχηστρωμένη εκστρατεία τρομοκράτησης και εκφοβισμού που ξεκίνησε μόλις η κυβέρνηση Παπαδήμου γνώρισε τους πρώτους κραδασμούς, αποκαλύπτοντας πως η δήθεν «αρραγής ενότητα για τη σωτηρία της χώρας» ήταν διάτρητη αφού έχουν αναλάβει να εφαρμόσουν ένα πρόγραμμα καταστροφής της Ελλάδας. Ο φόβος φωλιάζει στο μαύρο μέτωπο, και γι' αυτό όλοι μαζί παίρνουν μέρος στην εκστρατεία εκφοβισμού με διαγγέλματα, με μαντρώματα των κοινοβουλευτικών ομάδων, και με πρόσχημα ότι αν αρνηθούμε τη δανειακή σύμβαση θα γίνουμε δεύτερη Αργεντινή. Είναι γελοίοι αυτοί που θα υπογράψουν τα νέα δεσμά, όταν λένε ότι το κάνουν για να έχουμε γάλα, σχολεία, φάρμακα, περίθαλψη – τη στιγμή που ήδη τα στερούν και το σχέδιό τους είναι ακριβώς να οδηγήσουν τη χώρα στην πλήρη χρεοκοπία.

3. Η ΚΟΕ καταγγέλλει επίσης τα ΜΜΕ, που ευθυγραμμίζονται σε αυτόν τον εκφοβισμό και τη συσκότιση της αλήθειας. Σε άλλες περιπτώσεις διέκοπταν το πρόγραμμά τους και έδιναν ειδήσεις σε συνεχή ροή. Την Κυριακή αναφέρθηκαν στις διαδηλώσεις μόνο στις βραδινές «ειδήσεις», βλέποντας κυρίως για άλλη μια φορά «επεισόδια κουκουλοφόρων»... Το Mega μάλιστα έφτασε να αναφέρει τον «αστρονομικό» αριθμό διαδηλωτών: 20.000!!! Τα λαγωνικά της πληροφόρησης δεν είδαν τις εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτών στην Αθήνα, δεν είχαν κανένα ρεπορτάζ για το ιδιαίτερο κλίμα που υπήρχε, δεν είδαν καθόλου τις διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις και καταλήψεις δημόσιων χώρων στην υπόλοιπη Ελλάδα. Η άρχουσα τάξη φοβάται το λαό και την οργή του, τα ΜΜΕ σιωπούν και συκοφαντούν.

4. Η ΚΟΕ καταδικάζει τη στυγνή πολιτική απόφαση για κτύπημα με τόσα επικίνδυνα και απαγορευμένα χημικά τους διαδηλωτές. Καταδικάζει τη βία και την κτηνωδία των ΜΑΤ, που εφαρμόζουν αγόγγυστα την πολιτική καταστολής ενάντια στο λαό, μη διστάζοντας να χρησιμοποιήσουν τα «όπλα» τους με τον πιο άγριο τρόπο ακόμα και εναντίον δύο εμβληματικών αγωνιστών όπως ο Μανώλης Γλέζος και ο Μίκης Θεοδωράκης. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η επίθεση ενάντια στους συγκεντρωμένους άρχισε ακριβώς όταν ο Μανώλης Γλέζος και ο Μίκης Θεοδωράκης έφτασαν στο Σύνταγμα ξεσηκώνοντας ενθουσιασμό στον κόσμο. Το σχέδιο της παράνομης κυβέρνησης Παπαδήμου για να φιμώσει και να τρομοκρατήσει το λαό, και τελικά να διαλύσει το μεγαλειώδες συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, ήταν οργανωμένο και προετοιμασμένο εξαρχής. Η ΚΟΕ ζητά την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων διαδηλωτών και την παύση κάθε δίωξης εναντίον τους.

5. Οι πυρπολήσεις κτιρίων και οι λεηλασίες υπερδιογκώνονται για τη διευκόλυνση της συκοφάντησης και του εκφοβισμού και για να παρασχεθεί άλλοθι στους κυβερνώντες. Δεν μπορούν όμως να συγκαλύψουν την ουσία των ζητημάτων και την προσπάθεια της παράνομης κυβέρνησης να επιβάλλει ένα κοινωνικό μοντέλο εξαθλίωσης και ξεπουλήματος. Δεν μπορούν πια να αποπροσανατολίσουν τόσο εύκολα το λαό, που μαθαίνει να ξεχωρίζει ανάμεσα στη δίκαιη και μαχητική αντίσταση στην καταστολή και σε τέτοιες ενέργειες. Η πείρα μας δυναμώνει: και το Δεκέμβρη του 2008 επιχειρήθηκε η συκοφάντηση των εξεγερμένων, και το Μάη του 2010, με τη δολοφονία των 3 εργαζομένων στην ΜΑΡΦΙΝ, επιχειρήθηκε ξανά το ίδιο. Δεν μας παραξενεύουν λοιπόν οι πυρπολήσεις κτιρίων: κάθε φορά κάποιοι επιδιώκουν τέτοιου τύπου γεγονότα που δεν έχουν σχέση με τον μαζικό αγώνα και καταφέρονται ανοικτά ενάντιά του, και κάποιοι προσπαθούν να ωφελούνται από αυτά.

6. Μέσα στη Βουλή χτες ψηφίστηκε το «Μνημόνιο 2». Σε ό,τι αφορά το λαό, είναι μια απόφαση παράνομη και έκπτωτη. Κανένας πολίτης δεν έχει ρωτηθεί, κανένας δεν έχει εκλέξει οποιονδήποτε βουλευτή για να ψηφίζει Μνημόνια. Κανένας δεν ψήφισε ΠΑΣΟΚ για να βγει τρικομματική κυβέρνηση και να έχουμε έναν εκπρόσωπο των τραπεζών και της τρόικας για πρωθυπουργό. Κανένας δεν εξέλεξε τον Ράιχενμπαχ ή τον Φούχτελ ως γκαουλάιτερ και επιτρόπους.

7. Ταυτόχρονα, η χτεσινή ψηφοφορία ανέδειξε ολοκάθαρα το πόσο εύθραυστο είναι το μαύρο μπλοκ. Φανέρωσε πόσο απομονωμένος και διάτρητος είναι ο πολιτικός κόσμος, πόσο βαθαίνει η μεγάλη πολιτική κρίση και πόσο κοντά είναι και μια γενικευμένη αναμόρφωση. Οι 45 διαγραφές βουλευτών από τα 3 κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση Παπαδήμου δεν είναι αμελητέες. Ποτέ μέχρι τώρα το άθροισμα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δεν ήταν στη Βουλή κάτω από 200 ψήφους, ποτέ οι ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών δεν έφταναν τον αριθμό περίπου των βουλευτών της αξιωματικής αντιπολίτευσης (63 η ΝΔ, 56 οι ανεξαρτητοποιηθέντες βουλευτές). Αυτή η κυβέρνηση κι αυτή η βουλή βρίσκονται καταφανώς σε πλήρη διάσταση με τη λαϊκή βούληση – και μόνο για αυτό θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί η παράνομη κυβέρνηση Παπαδήμου.

8. Η εντεινόμενη κρίση και πολυδιάσπαση του αστικού πολιτικού συστήματος και του μαύρου μνημονιακού μπλοκ αποτελεί ευκαιρία για την ανάδειξη ενός άλλου –όχι απλά πολιτικού, αλλά και κοινωνικού– μπλοκ δυνάμεων που θα μπορούσε να πρωταγωνιστήσει. Αυτό το μέτωπο θα μπορούσε –αν υπήρχε η βούληση– να θέσει τέρμα στο ειδικό καθεστώς και να βάλει τη χώρα σε μια άλλη πορεία. Πρωταρχικό ζήτημα, πρωταρχικός στόχος που απαιτεί τη μέγιστη κινητοποίηση δυνάμεων είναι το γκρέμισμα του πολιτικού συστήματος που παραπαίει και καταρρέει, αλλά έχει ακόμα δυνάμεις, και στηρίζεται στις πλάτες των ξένων (της τρόικας) και της εσωτερικής διαπλοκής μεγαλοεργολάβων-αεριτζήδων και ΜΜΕ.

9. Ο πολιτικός κόσμος έχει πάρει διαζύγιο από το λαό. Δεν τον αντιπροσωπεύει, ακυρώνει με τις αποφάσεις του το παρόν και το μέλλον του λαού και των μελλοντικών γενιών, μας γυρίζει έναν αιώνα πίσω. Είναι όργανο των τοκογλύφων, των πλουσίων, των χρηματιστών, των κλεπτοκρατών, των ευρωκρατών. Εκπροσωπεί τον κόσμο των σύγχρονων δωσίλογων, των συνεργατών της τρόικας, της ραγιάδικης πλουτοκρατίας. Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα πρέπει να ανατραπεί. Αυτός είναι ο κύριος στόχος της πάλης μας για διέξοδο και σωτηρία της χώρας και του λαού.

10. Η χώρα βουλιάζει, ο λαός θέλει Δημοκρατία και Ανεξαρτησία, παλεύει για την επιβίωση, θέλει το γκρέμισμα αυτού του καθεστώτος. Έχει έρθει ο καιρός να ακουστεί η φωνή του. Να πάρει το λόγο ο λαός! Η απαίτηση «Να εκφραστεί ο λαός» δεν σημαίνει να δώσει την ψήφο του σε κάποιο κόμμα σε επόμενες εκλογές μέσα στο κατοχικό πλαίσιο και με αποδοχή των μνημονιακών τετελεσμένων. Σημαίνει να βρεθεί διέξοδος για την πλέον δημοκρατική και ανόθευτη έκφραση της λαϊκής βούλησης σχετικά με τα Μνημόνια, το πολιτικό σύστημα, την τρόικα, το κατοχικό καθεστώς. Να μπει επιτέλους τέλος στα απανωτά πραξικοπήματα που έγιναν τα δύο τελευταία χρόνια.

11. Ο δρόμος προς μια πολιτική λύση και αλλαγή κατεύθυνσης δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την παρέμβαση του λαού, χωρίς τον ξεσηκωμό του, χωρίς τους αγώνες του, για τον απλούστατο λόγο ότι οι πόθοι του και οι ανάγκες του πρέπει να γκρεμίσουν τα εμπόδια που βάζει μια μειοψηφία που παράνομα κυβερνά και ξεπουλά τη χώρα, με αγγλικό δίκαιο και γερμανική επιτροπεία. Ευρύτατη, λοιπόν, συσπείρωση πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων για την επίτευξη μιας πολιτικής οικονομικής και κοινωνικής διεξόδου για τη χώρα, για ένα μέτωπο σωτηρίας της χώρας. Πλατειά ζύμωση και προετοιμασία του λαού για τα αναγκαία και πιο συγκεκριμένα βήματα οικονομικής ανάταξης. Κάθε άλλο παρά θα βουλιάξει η χώρα σε μια τέτοια περίπτωση. Αντίθετα, έτσι θα μπουν τα θεμέλια για μια δημοκρατική πορεία και ταυτόχρονα θα ανοίξει ο δρόμος για την αναγκαία παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

12. Η Αριστερά οφείλει να ακούσει τη λαϊκή εντολή για ενότητα και αντικατοχικό-αντιμνημονιακό αγώνα. Οφείλει να ακούσει τη γνήσια λαϊκή απαίτηση να τιμωρηθούν οι προδότες που ξεπουλούν τη χώρα και καταδυναστεύουν το λαό. Οφείλει να ενωθεί, όχι απλά με τον εαυτό της ή κλεισμένη στους ξεχωριστούς μικρόκοσμούς της, αλλά με το λαό και τα αιτήματά του. Αυτό μόνο θα της δώσει προωθητική δύναμη και θα την καταστήσει σε μια πορεία ξανά χρήσιμη και υπηρέτη του λαού.

13. Η απλή λογική και το καθήκον επιβίωσης του λαού και σωτηρίας της χώρας επιτάσσουν το μέτωπο και τον ξεσηκωμό που θα ανατρέψει το κατοχικό καθεστώς, θα οργανώσει την αβίαστη έκφραση της λαϊκής βούλησης και θα θέσει σαν πρώτη προτεραιότητα την ανακούφιση του λαού, προχωρώντας άμεσα σε στάση πληρωμών προς τους δανειστές. Ούτε ένα ευρώ στους τοκογλύφους. Όχι άλλες αλυσίδες! Εμπρός, για τη Μεταπολίτευση του Λαού!

Ο λαός να πάρει στα χέρια του το μέλλον της Ελλάδας!

• 
  

Όλοι στους δρόμους! Να φύγουν τώρα τρόικα και κυβέρνηση των νεοραγιάδων! Να μην υπογραφεί η νέα «δανειακή σύμβαση»!

Ανακοίνωση της ΚΟΕ - 6/2/2012

1. Ζούμε εδώ και δυο χρόνια μια διαρκή επιχείρηση ωμών, κυνικών, πρωτόγνωρων εκβιασμών ενός ολόκληρου λαού. Σήμερα πια ξεπερνούν κάθε όριο. Οι Γιούνκερ και Μέρκελ, οι Νταλάρα και Μπαρόζο, πρωταγωνιστές του θιάσου της τρόικας και των τραπεζιτών-ληστών, εμφανίζονται ως κοινοί νταβατζήδες που πουλάνε προστασία σε σκυλάδικο της παραλιακής. Άφησαν τα προσχήματα. Πέταξαν στην άκρη το όποιο καρότο και μας απειλούν όλους με το μαστίγιο, διατάσσοντας την πλήρη παράδοση της χώρας. Κυριολεκτικά τσαλαπατούν την αξιοπρέπεια του λαού, κουρελιάζουν ακόμα και τους απαξιωμένους θεσμούς της αστικής δημοκρατίας, και επιχειρούν να μετατρέψουν τη χώρα στην πρώτη αποικία-μέλος της Ε.Ε. Με φιρμάνια που παραπέμπουν ευθέως σε σουλτάνους, με διαταγές που θυμίζουν ανακοινωθέντα της Κομαντατούρ, σαν αυτές που διάβαζαν οι κάθε λογής δωσίλογοι στις πλατείες των χωριών, αποφασίζουν και διατάζουν: «Τέρμα η Ελλάδα. Δεν δικαιούστε να ζείτε. Δεν θα ’χετε δουλειά, δεν θα ’χετε μισθούς, δεν θα ’χετε γιατρούς, δεν θα ’χετε σχολειά, δεν θα ’χετε σύνταξη, δεν θα ’χετε μέλλον. Σας καταργούμε ως χώρα, ως κοινωνία, ως υπόσταση…».

2. Το πολιτικό σύστημα της χώρας απογυμνώνεται και αποκαλύπτεται. Στις κλειστές αίθουσες του Μαξίμου και στις τηλεδιασκέψεις με τα αφεντικά ο Παπαδήμος, ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς και ο Καρατζαφέρης μυξοκλαίνε και εκλιπαρούν. Σκύβουν το κεφάλι στον πασά ως σύγχρονοι ραγιάδες και ελπίζουν στο έλεος και το ένστικτο πολιτικής αυτοσυντήρησης των ίδιων των αφεντάδων. Τέτοια είναι η πρόκληση, τόσο κραυγαλέα υποτιμούν τη χώρα και το λαό με όσα συμβαίνουν, που ακόμα και η Τρέμη με τον Πρετεντέρη «εξεγέρθηκαν» – και αυτό λέει πολλά. Όσα ζούμε τις τελευταίες μέρες αποτελούν χοντρή προσβολή για τη χώρα. Αποτελούν και προσωπική προσβολή για κάθε έναν από εμάς ξεχωριστά. Σε ζωντανή σύνδεση παζαρεύουν τη μετατροπή, και επίσημα πια, της Ελλάδας σε προτεκτοράτο. Ο λαός είναι θυμωμένος, αισθάνεται βαθιά πληγωμένος και προδομένος. Δεν είναι μόνο η φτώχεια που τον εξοργίζει, ούτε μόνο το κατάμαυρο μέλλον που ετοιμάζουν. Ο λαός είναι βαθιά πληγωμένος και προδομένος ακριβώς επειδή τόσο προκλητικά τον υποτιμούν, τον απαξιώνουν, και παραδίδουν τη χώρα ενέχυρο στα κοράκια του ιμπεριαλισμού και των διεθνών ληστών.

3. Και η Αριστερά; Πού είναι; Ζούμε ιστορικές στιγμές και η Αριστερά –έστω και τώρα– έχει ιστορικό ρόλο. Μέχρι στιγμής πεισματικά τον αρνείται. Μελετά τις δημοσκοπήσεις, βγάζει πολλές ανακοινώσεις και ικανοποιείται με τα δημοσκοπικά ποσοστά. Περιγράφει την κρίση, την επίθεση, τη φτωχοποίηση σαν αναλυτής σε δελτίο των 8. Πολιτεύεται με τον τρόπο που το έκανε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Σαν να μην άλλαξε τίποτα, σαν να διανύουμε μια «ομαλή» περίοδο. Αλλά τα ψέματα τέλειωσαν. Το χτένι πύκνωσε πολύ και οι κόμποι μεγάλωσαν… Ή το χτένι θα σπάσει ή οι κόμποι θα λυθούν. Δεν χωράνε πια υπεκφυγές και χειρισμοί. Όταν η χώρα απειλείται ευθέως ακόμα και ως κρατική οντότητα, όταν ο λαός μετατρέπεται σε νεόφτωχο ενοικιαστή του τόπου του, δεν χρειάζονται πολλές και «βαθυστόχαστες» αναλύσεις και σχέδια. Το «όλοι στους δρόμους, να φύγουν τώρα η τρόικα και η κυβέρνηση των νεοραγιάδων» δεν χρειάζεται κανέναν παραπανίσιο προσδιορισμό. Το καθήκον σήμερα είναι ένα: Να τους διώξουμε!

Όλοι στους δρόμους, όλοι στη Γενική Απεργία. Ο λαός να πάρει στα χέρια του το μέλλον της Ελλάδας.

Δοκιμάζεται η ενότητα θέλησης και δράσης;

Σχετικά με την ΚΟΕ και όσα ακούγονται ή γράφονται - Άρθρο του Γιώργου Παπαϊωάννου* στην εφημερίδα Δρόμος - 28/1/2012

Οι πολιτικοί οργανισμοί υπάρχουν για να οργανώνουν την ενότητα θέλησης και δράσης κοινωνικών ομάδων ή πτερύγων κοινωνικών ομάδων, προωθώντας τα συμφέροντά τους και καθορίζοντας προσανατολισμούς και ειδικές πολιτικές, για να κατακτηθούν οι στόχοι που έχουν συναποφασιστεί. Υπάρχουν περίοδοι που η όποια κατακτημένη ενότητα θέλησης και δράσης δοκιμάζεται, μπαίνει σε αμφισβήτηση, γίνονται νέες επιλογές.

Πρόσφατα συνέβη το γεγονός της αποχώρησης μιας μικρής ομάδας μελών και στελεχών της ΚΟΕ, για την οποία αρκετός λόγος γίνεται σε διάφορους μικρόκοσμους των χώρων της Αριστεράς.

Το γεγονός αυτό -όπως και μια σειρά άλλα τέτοια- πρέπει να συσχετιστεί με την πολιτική συγκυρία, όπου η γενικευμένη ρευστότητα κλονίζει, αποδομεί, υποσκάπτει πολιτικές θέσεις, οπτικές και ισορροπίες. Αυτή η πολιτική συγκυρία -όσο δεν κατανοείται η ουσία της και δεν σχεδιάζεται μια πολιτική κατεύθυνση ουσιαστικά αντιθετική και μαζική- λειτουργεί αποδιοργανωτικά σε όλους τους πολιτικούς χώρους, όχι μόνο τους συστημικούς αλλά και της Αριστεράς και της αμφισβήτησης.

Είμαστε σε μια συγκυρία τέτοια που και οι ίδιοι οι άνθρωποι διχάζονται και δεν βρίσκουν σημείο ισορροπίας με τον εαυτό τους και τις απόψεις τους. Όλοι οι πολιτικοί χώροι αγωνίζονται να υπάρξουν με ανασφάλειες, διχογνωμίες, εσωτερικές διαφοροποιήσεις και αναζητούνται πλαίσια διατήρησης και συνύπαρξης. Αυτή είναι η πραγματικότητα και κανείς δεν μπορεί να κρύβεται. Όλοι οι χώροι ταράζονται και δεν μπορεί κανείς να το παραγνωρίζει.

Η ΚΟΕ έχει τη δική της ιστορική καταγωγή και πορεία. Η θέση της στο πλαίσιο του αριστερού πολιτικού κινήματος έχει το δικό της στίγμα. Ήταν και είναι μια προσπάθεια ανοικτή, μία υπό διαμόρφωση οντότητα, δηλαδή μια προσπάθεια που δεν θεωρούσε ότι κατέχει έτοιμες λύσεις και την απόλυτη αλήθεια και ότι το μόνο που απομένει είναι κάθε φορά να τις αναπαράξει μαζικά. Αντίθετα, στρατεύτηκε τόσο στην κατανόηση της πραγματικότητας όσο και στη διαμόρφωση προϋποθέσεων για λύσεις που είναι ζητούμενες, συνθετότερες, και σίγουρα υπερβαίνουν τη σημερινή πραγματικότητα του αριστερού κινήματος και των οργανωμένων δυνάμεων, μέσα σε αυτό. Ως εκ τούτου, στους περισσότερους από εμάς, στη συντριπτική πλειοψηφία, μας φάνηκε σωστότερο στη νέα συγκυρία, στη μνημονιακή εποχή που συνιστά άλλη περίοδο τόσο για το καθεστώς όσο και για το κίνημα και την κοινωνία, να επιδιώξουμε επίκαιρες, ουσιαστικές προσεγγίσεις, με επίγνωση ότι αυτά δημιουργούν αναταράξεις, κενά συνεννόησης, τα οποία θα είχαμε να αντιμετωπίσουμε. Επιλέξαμε αυτό, αντί να αναδιπλωθούμε, να περιχαρακωθούμε στα τετριμμένα, να δραπετεύσουμε από τις ανάγκες, ακολουθώντας το δρόμο της συνθηματολογίας, της καταγγελίας, της εύκολης κριτικής που όλοι γνωρίζουν ότι δεν επαρκούν. Αυτό το κόστος, σήμερα, πλήρωσε η ΚΟΕ. Κόστος σύμφυτο με την προσπάθειά της και την φυσιογνωμία της.

Η ταυτότητα της ΚΟΕ, οι θέσεις, η δράση, η πρακτική και η κουλτούρα της, είναι γνωστές. Καθώς και η στάση της στο τελευταίο μνημονιακό-τροϊκανό διάστημα. Όσοι ενδιαφέρονται για αυτά γνωρίζουν και, βέβαια, κρίνουν. Γνωρίζουν τη γραμμή της «πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής διεξόδου της χώρας», τον πολιτικό στόχο της «μεταπολίτευσης του λαού», γνωρίζουν τις εκτιμήσεις μας για το ριζοσπαστισμό που εμφανίστηκε και έδωσε ζωή σε ένα μεγάλο μαζικό κίνημα το 2011 στις πλατείες, στις παρελάσεις, στα χαράτσια, στους εργασιακούς χώρους, γνωρίζουν τις θέσεις και απόψεις της ΚΟΕ για ένα παλλαϊκό εθνικό μέτωπο διεξόδου, γνωρίζουν το ενδιαφέρον της ΚΟΕ για τα γεωπολιτικά ζητήματα της περιοχή μας, γνωρίζουν την κριτική της ΚΟΕ για τη στάση της Αριστεράς, γνωρίζουν την αντισεχταριστική στάση και υπόσταση της ΚΟΕ και τη σημασία που δίνει στα εγχειρήματα και τις συνεργασίες του ανοικτού πεδίου.

Στη δοκιμαζόμενη, έτσι κι αλλιώς, ενότητα θέλησης και δράσης, η ΚΟΕ εδώ και περίπου ένα χρόνο έδωσε αυτές τις απαντήσεις και προσπάθησε να τις δοκιμάσει όσο επέτρεπαν οι δυνάμεις της και οι καταστάσεις που αντιμετώπισε. Αντίστοιχα, θα κριθεί τι καινούργιο και ουσιαστικό έχουν να προσφέρουν οι αποχωρήσαντες από την ΚΟΕ στο αριστερό κίνημα.

Η ΚΟΕ δεν είναι άθροισμα ή χώρος συνύπαρξης και ισορροπιών προσωπικοτήτων και ανεξέλεγκτων παραγόντων της Αριστεράς. Με τα χούγια τους, τις φιοριτούρες τους, τις ιδιαιτερότητές τους. Αυτό το απευθύνουμε σε κάθε κατεύθυνση και είναι καλό να γίνει κατανοητό. Ο αγώνας για συλλογική ελευθερία για εμάς δεν περνάει μέσα από την «ελευθερία» της μικροπολιτικής και του παραγοντισμού πίσω από τις πλάτες της συλλογικότητας. Βλέπουμε τα οργανωμένα υποκείμενα της κομμουνιστικής Αριστεράς ως κοινότητες αγωνιζόμενων ανθρώπων, ως χώρους χειραφέτησης και όχι αναπαραγωγής του αστικού τρόπου άσκησης πολιτικής.

Η ΚΟΕ δεν επεδίωξε αυτήν την κατάσταση, ούτε και είναι ευχαριστημένη από τις εξελίξεις αυτές. Ξέρουμε πολύ καλά ότι τέτοια γεγονότα ενισχύουν την άσχημη εικόνα που δίνει, συνολικά, η Αριστερά στον κόσμο.

Από την άλλη υπάρχει μια μερίδα της Αριστεράς, η οποία, αφού έχει παραιτηθεί από το να ασχολείται με τα μεγάλα και ουσιαστικά ζητήματα, αρέσκεται στο να ασχολείται με τα μικρά και να αναπαράγεται ως νοοτροπία μέσα από αυτά. Βρίσκει τροφή για αναλύσεις, αισθάνεται ότι μπορεί να παρεμβαίνει και να αναδεικνύει εντάσεις, να αναπαράγει τα στερεότυπα των προσεγγίσεών της με την ίδια φλυαρία που κρίθηκαν οι περισσότερες διαφοροποιήσεις και ενδοαριστερές διενέξεις των τελευταίων δεκαετιών. Με αυτά τα στερεότυπα θέλουν να κρίνουν τα περιστατικά της ΚΟΕ, βάζοντάς τα μέσα σε αυτό το πλαίσιο, με το ζόρι. Οι περισσότερες από αυτές τις προσεγγίσεις είναι στρατευμένες στην απόδειξη εκ των προτέρων αναμασημένων συμπερασμάτων. Συνεισφέρουν κι αυτοί με τη σειρά τους στην αποδιαπαιδαγώγηση του ευρύτερου πολιτικού αριστερού χώρου.

Η ΚΟΕ θα συνεχίσει το δρόμο της. Θα αναμετρηθεί και με τις εσωτερικές της εξελίξεις. Θα κριθεί, πέρα από τη γενική της συμβολή, και στο κατά πόσο θα μετατρέψει το αρνητικό φορτίο το οποίο διοχέτευσε στο δημόσιο χώρο της Αριστεράς. Η ΚΟΕ έχει απόλυτη επίγνωση και διαθεσιμότητα να προωθήσει το καθήκον αυτό.

* Ο Γιώργος Παπαϊωάννου είναι συντονιστής της Γραμματείας του Κ.Ο. της ΚΟΕ